Oldukça kısa bir sure, tek bir olayı anlatıyor.
Ebu Leheb diye bir zat varmış. Ona lanetler ediliyor. Anladığım kadarıyla ölmüş bu adam, çünkü “elleri kurusun, kurudu da.” deniyor. Ayrıca malı falan da kurtaramamış onu. Sadece kendisi değil karısı da lanetlenmiş, cehennemde odun taşıyacaklarmış.
Dev hizmet; cehennemin minimum kaç derece olduğunu bulduk!
Odunun tutuşabilmesi için en az 270° ısı gerekmektedir. Bu zatlar cehennemde odun taşıdıklarına göre ortam en az 270° olmalıdır.
Bu sureden net olarak öğrenebileceklerimiz bu kadar. Çünkü Ebu Leheb kim söylenmemiş. Neden lanetlendiği, söylenmemiş. Örnek gösterilme durumu da yok. Aslına bakarsanız, o dönemde yaşayanlar hariç kimseyi ilgilendiren bir şey yok.
Sadece bu surenin varlığı bile, bize bu kitabın bizim için olup olmadığını sorgulatmalı. Şöyle düşünün, ben bir fizik kitabı yazıyorum. Akışkanların mekaniği üzerine olsun. Sonra kitabın ortasında birden bire Akdeniz İklimi’nin hamam böceklerine etkisi üzerine bir makale yerleştiriyorum. Ne alaka demez misiniz? O zaman bu sure için de demelisiniz çünkü bizi ilgilendiren hiçbir şey yok. Hatta Ebu Leheb dışında kimseyi ilgilendiren bir şey yok.
Şimdi ya bu kitabın en azında bir kısmının sadece o dönemde yaşayan araplar için indirildiğini kabul edersiniz ya da “Rab acaba burada neyi örneklendirmek istedi” diye kafa patlatır ve kalbi hastalıklı olanlardan olacaksınız. Bir ihtimal daha var, tüm bunların insan ürünü olduğunu kabul edeceksiniz.
Seçim sizindir.
Son olarak, tüm evreni yaratan gücün, bu kitap olmasa kimsenin yaşadığını bile bilmeyeceği bir adama bu kadar sinirlenmesi, bir şeylerin göstergesi değil mi?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder