24 - Abese Suresi

Net şekilde söylemiyor ama seslenilen kişi muhtemelen yine Muhammet’in kendisi. Dedikleri ise hiç hoş değil.

Yanına kör birisi geldiğinde, -
ki bu körlük mecazi de olabilir, yüzünü ekşitmiş, öteye dönmüş!

Sen ne biliyorsun, belki o arınıp temizlenecekti? Öyle adam seçmeceli peygamberlik mi olur? Yok sen sana geleni bırakmışsın, toplumda süksesi olan, kendini beğenmiş elemanlara yöneliyorsun. Sana ne onun arınmasından? O koşarak sana gelen, beğenmediğin kördür, içine ürperti düşen. Sen ona aldırmazlık ediyorsun.

Bazılarının kainat yüzü suyu hürmetine yaratıldı dedikleri peygambere Allah’ın söyledikleri bunlar. Yorumlamaya gerek var mı? Daha önce de Muhammet hakkında olumsuz ifadeleri görmüştük ama burada yazanlar şimdiye kadar olan en sert sözler. Kitap açık açık Muhammet’i toplumun önde gelenlerine torpil geçmekle suçluyor.

Peki bu gerçekten suç ise, Allah neden aynısını yapıyor? İleri tekrar tekrar göreceğiz. Allah, Firavun’a inansın diye mucize üzerine mucize gösterecek. Soruyorum, siz hangi mucizeyi gördünüz? Firavun’un imanı neden sizinkinden daha değerli?

Burada bir başka ihtimal de Muhammet’in kendisine kızması. Tebliğ sırasında birisi onun yanına yanaştı ancak onun imanı Muhammet tarafından önemli görülmedi. Daha sonra bundan pişman oldu ve kendini kötüleyerek dini temize çıkardı. Kendisi için olumsuz bir durumu olumluya çevirdi.

Surenin ikinci kısmı diyebileceğimiz kısımda Kur’an tanımlanıyor. Öğüt alınıcı, kutsanan bereketli sayfalar, yücelten temiz sayfalar. Ak-pak mübarek yazıcıların ellerinde.

Süs eşyası özelliğini ne zaman kazandı çok merak ediyorum. Bakın Allah bu kitabı öğüt verici olarak tanımlamış. Öğüt almak için defalarca okunması gerekiyor. Evin duvarına asıldığında sizin üzerinizde hiçbir etkisi yok. Tam aksine, imanınıza zararı var. Bir put haline getiriyorsunuz. Hem peygamberi, hem de kitabı put haline getiriyorsunuz. Neyin hayırlı olduğu konusunda kesin bilgilerle kuşatılmış bir Allah dostu değilim ama neyin yanlış olduğunu görecek kadar akıl sahibiyim. Ne kitap, ne de peygamber mükemmel değiller. Biri sadece öğüt alınacak kaynaklardan biri, diğeri ise bu kaynağın müjdecisi elçi. Kurtuluşun reçetesi ya da reçete yazarı değiller. Reçete sizin vicdanınız, yazarı ise ona samimiyetle bağlı aklınızdır.

Kahrolası insan, ne kadar da nankördür.(80/17)

Allah onu bir spermden ölçülendirip biçimlendirmiş de yaratmış. Yolu kolaylaştırmış. Sonra öldürmüş, sonra da kabre koydurmuş. Dilediği zaman da diriltmiş! Gel gör ki insan emredileni hiç yerine getirmemiş!

Şimdi öncelikle, dirilen kimse görmedik. Gelecekte olacak olabilir, görüp de inanmayan namerttir. Büyük ihtimalle, inanmak için çok geç olmuştur.

İkinci olarak, her ölen kabre konulmadı. Üzgünüm. Burada bildiğimiz mezardan başka bir anlam varsa, onu da biz görmedik.

Son olarak, kimse mi emri yerine getirmedi? İnsanlar genel olarak mı getirmiyor? Diriltilme olayından geçmiş zaman kipinde bahsediyor. Demek ki, bu mesaj zamanın sonundan geliyor. Gelecekte de beklemeyelim o zaman emre uyulmasını. Hem bu insan bu kadar kötüyse, secde etmedi diye İblis’e neden kızdı ki Allah? Haklıymış, anlaşılan bu insanlığın mayası bozuk.

Devam..

Kendi yiyeceğimize bakacakmışız. Suyu Allah dökmüş, yer yüzünü yarmış da yarmış, ardından orada daneler biriktirmiş. Bir sürü de nimeti bizim ve hayvanlarımız için yetiştirmiş. Kısaca evrenin yasalarını belirlemiş, ilk dokunuşları yapmış, gerisi çorap söküğü gibi gelmiştir zaten.

Son kısımda kıyametin tablosu yine çiziliyor. O gün, kişi öz kardeşinden, anne babasından, eşinden, oğullarından kaçarmış. O gün herkesin kendisine yetecek bir uğraşı varmış. Kıyamet koptu, hala mı uğraş? Yanacaksak yanalım, keyif süreceksek sürelim, uğraş nereden çıktı şimdi?

Tabii ki o gün insanlar iki gruba ayrılıyor. Gülenler yüzler var. Toza toprağa ve is’e bulanmış yüzler var. Onlar küfre ve kötülüğe batanlar.